Susan Kuijken (19) is weer thuis in Nijmegen. Tot eind augustus. Dan gaat ze weer terug naar Amerika. Naar de Florida State University in Tallahassee. Daar studeert ze en kent men haar als de atlete die zo diep ging op de 1500 meter dat ze na afloop prompt aan het infuus moest.

Ze werpt een snelle blik op de Amerikaanse site met klassementenen constateert dat ze op de 1500 meter plek 107 bezet. Haar tijd 4.27 is niet om over naar huis te schrijven. "Afgelopen weekend liep ik Nederland 4.17.74. Een persoonlijk record!" , zegt Susan Kuijken.

De hoge verwachtingen die ze had van haar eerste Amerikaanse seizoen werden de bodem ingeslagen door een ordinaire voedselvergiftiging. "Uitgerekend op de dag van de Regionals. Dat zijn de wedstrijden waarop je je kunt plaatsen voor de belangrijkste wedstrijd van het seizoen, de Nationals. Alles wat ik at, gooide ik er gelijk weer uit. Zelfs water hield ik niet binnen. De arts van onze universiteit vroeg nog of ik wel kon starten. Maar het hele seizoen draait om de nationals. Dat wilde ik niet zo snel opgeven. Ook al omdat de finale een dag later was. Al snel veranderde de race in een absolute helletocht. "Na twintig meter voelde ik al dat het niks zou worden. Maar ik wilde persé de finish halen. Als beloning werd ik daarna gelijk aan het infuus gehangen." Het leverde Kuijken een beroerde eindtijd op én de felicitaties van haar teamgenoten. "Ze vonden het wel mooi. Een freshman, eerstejaars, die zo door kon bijten. Misschien dat ik zoiets op dat moment niet wilde horen, maar het klopt natuurlijk wel."

Ondanks die sportieve malheur en een koffer die pas een week na aankomst in Tallahassee op de plaats van bestemming arriveerde, kijkt ze met plezier terug op haar eerste maanden in Amerika. "Als je in Florida woont, lijkt elke dag vakantie", straalt de Nijmeegse die twaalf uur per week in de collegebanken zit en de rest van haar tijd verdeelt tussen de atletiekbaan en haar appartement op vijftig meter van Starbucks, de befaamde keten met koffiebarretjes. "Echt the place to be in Tallahassee"'', weet Kuijken. "Befaamd om de terrasjes. Dat zie je niet veel in Florida waar iedereen de airco opzoekt en binnen zit." Het appartement deelt ze met drie studiegenoten. "Maar als ik eind augustus terug ga, verhuis ik naar een ander appartement met tuin en zwembad. Woon ik samen met en Britse en een Canadese atete.

Hoewel Has van Cuijk -haar trainer bij Seven Hills in Nijmegen- genoeg inspraak heeft in de Amerikaanse trainingsprogramma's, merkt de eerstejaars bewegingswetenschappen duidelijk het verschil met Nederland. "In Amerika train je elke dag met het team. Hier gebeurt dat drie keer per week. En ga je bijvoorbeeld alleen naar het bos. Daar doe je echt alles samen. Het is een leuk team met Britten, Canadezen, Jamaïcanen, Australiërs. Echt allerlei nationaliteiten. Maar we raken een hoop toppers kwijt volgend seizoen. Dat heb je in een universiteitsteam. Als je klaar bent met je studie, verdwijn je ook uit het team. Maar ze krijgen natuurlijk een topper terug, straks", grijnst Kuijken.

De tiener is vast van plan om volgend seizoen ijzersterk terug te keren, maar neemt de komende maandende tijd om alle vriendinnen en bekenden even te laten weten dat ze weer in Nederland is. "En de zomerfeesten komen eraan", blikt ze gretig vooruit naar het evenement dat de wandelvierdaagse omkleedt. En dan veelbetekenend: "Voor het eerst sinds jaren heb ik in de week na de Vierdaagse geen wedstrijd."